Eğitim ile  ilgili bir sivil toplum örgütü yeni öğretim yılında bir öğrencinin yıllık masrafını belirlemeye çalışmış. Ve bir ilköğretim öğrencisinin ailesine maliyetinin 1.950 milyon olarak tespit etmiş. Bu çerçevede Eğitim öğretim konusunda yaşadığımız üç ayrı kuşaktan bahsetmek istiyorum.

1.kuşak

Okula kaydı yapıldıktan sonra, okul materyalleri olarak öğrenci önlüğü, defter, kalem, belki ünite dergisi ve çanta olan kuşak.

2.kuşak

Okula kaydı ile birlikte bir dershaneye de kaydı yapılan öğrenci için materyallere test kitapları, soru bankaları, kaynak eserler ve özel dersler eklenen kuşak.

3.kuşak

Okul ve dershane kaydının yanı sıra multimedya öğeleri ve bilişlim teknolojileri ile hem özel dersler hem de ileri düzeyde rehberlik hizmetleri alan kuşak.

Dedeler 1. kuşakta yer aldığı için aile bütçesinden eğitim öğretime ayrılan pay yıllık  1 birim, mutfak için ayrılan pay 4 birim olsun.  Aile bütçesinin bu konuda bir eğitim öğretim için özel bir planlama yapmasına gerek kalmaksızın çocuklar okullara devam edebilirlerdi.

Babalar 2. kuşakta yer aldığından okula kayıt yaptırdığı halde dershaneye gidememenin kendi başarı veya başarısızlıkları üzerindeki etkilerini çok iyi bilirler. Hatta dershaneye gidebilmek için askere uğurlar gibi kendi arkadaşlarını Anadolu’nun dört bir yanından Ankara İstanbul İzmir gibi büyük kentlere uğurladıklarını daha dün gibi hatırlarlar. Dershaneler birinci sınıf lüks bir harcama gibi öğrenci karşısına çıktı ve başarıda çok etkin olduklarını tescil  edince haksız bir rekabet ortaya çıktı. Yani aile ekonomisinde eğitim öğretime ayrılan pay 4 birim ise mutfak  için ayrılan pay 4 birim oldu. Yani eğitim öğretim harcamaları yaşamak için gerekli harcamalara denk geldi.

Çocuklar  3. kuşakta bilgisayar destekli eğitim ve online öğretimle yetişecekler. Ve bu konuda devasa başarılara imza atan özel okullar ve özel üniversiteler var. Yani eğitim öğretim konusundaki masraflar ne kadar harcama yapabilirseniz size o kadar hizmet verebilecek konuma geldi. Dolayısıyla aile bütçesindeki mutfak giderleri eğer 4 birim ise eğitim giderleri 10 birimi buldu.

Bu durumda ne yapmalı. Yapılacak şey basit. Dedemizin okula okumaya bakış tarzından farklı bir bakış tarzı üretmemiz gerektiği ayan gibi ortada. Artık gelir düzeyimiz ne olursa olsun aile içi ekonomi ve yatırım politikamızı belirlerken bundan en öncelikli payı kooperatif taksitleri, tatil, eğlence, kahvehane, sigara giderleri v.s değil  eğitim öğretim giderleri almak zorunda.

Bu zaruret nereden kaynaklanıyor. Elbetteki çocuklarımızın yaşadıkları çağda eğitim görmüş bir insan olarak yaşamasını sağlamak. Peki bu kadar harcama artışına karşın bu masrafların aile ekonomisine geri dönüşümü var mı. Üzgünüm ama ekonomik olarak hayır. Bu masraflar sadece çocuklarımızın yaşıtlarıyla aynı şartlarda yetişmeleri için gerekli. Ekonomik dönüşümün  bundan alacağı pay yetiştirdiğiniz insanın üretkenliği ile ilgili bir başka sorun.

Bu çerçevede başlıktaki sorunun cevabı sizce ne olacak dersiniz…

Sevginin gücü yüreğinizde kalsın.